Welkom op de website van Parochie Verband IJsselvallei
 
Epe Vaassen De Vecht Twello Bussloo Klarenbeek Loenen - Eerbeek Home
 
 


De geschiedenis


terug naar boven

De stichting
Voor de parochianen die op De Vecht (Terwolde) woonden was het een hele opgave om regelmatig te kerken in de parochiekerk van Duistervoorde bij Twello. Een afstand die behoorlijk wat energie vergde zeker op zondagen. Het was dus begrijpelijk dat al regelmatig de gedachte speelde voor het oprichten van een eigen kerkgebouw op De Vecht.
Baron CL.A.A. van Hövell tot Westerflier, wonende op het Wezeveld, kon zich herinneren dat in zijn jeugdjaren, rond 1856, al gesproken werd over de oprichting van een parochie op De Vecht. Er zouden zelfs kapitalen zijn gegeven of beloofd. Evenwel pas op 17 november 1911 vormde men een commissie om te komen tot het stichten van een katholieke kerk en pastorie in de Vechtbuurt onder Terwolde. Genoemde commissie bestond uit de heren:
G. Arends, J. van't Erve, J. Flierman, W. Wagemans, L Koekkoek, M. van 't Erve,
J. IJsseldijk, A. de Haan, J. Spijkerbosch, J. Harleman, W. de Krosse, G. Klundert, J. Mulder en W. Ganzevles. Enkele maanden later op 4 januari 1912 zijn de heren Koekkoek, Wagemans en Flierman naar Utrecht gegaan om bij de aartsbisschop goedkeuring voor hun plannen te verkrijgen.

Bisschop gaat akkoord
Monseigneur ging akkoord met hun initiatief onder voorwaarde dat er overleg zou plaats vinden met de pastoors van de omliggende parochies. De pastoors van Apeldoorn en Duistervoorde verleenden na enig tegenstribbelen toch hun goedkeuring maar pastoor J. Haagen van Vaassen was fel tegen het nieuwe plan. Hij kon zijn Broeklandse parochianen niet missen. De werkzaamheden werden echter stug doorgezet. Om aan het startkapitaal te komen ging men met intekenlijsten rond onder de bewoners van De Vecht. Zeventig gezinnen toonden hun belangstelling. Binnen het half jaar, op 4 juni 1912, werd bij J. van 't Erve te Broekland een algemene vergadering gehouden waarbij 48 gezinshoofden aanwezig waren, als ook C. baron van Hövell tot Westerflier en L. baron van Voorst tot Voorst.

St. Antonius vereniging
Men besloot tot het oprichten van een St. Antoniusvereniging met als doel het stichten van een katholieke parochie in de Vechtbuurt onder Terwolde en het bouwen van een katholieke kerk en pastorie. Om dit doel te bereiken dacht men aan het verkrijgen van vrijwillige giften en bijdragen, erfstellingen en legaten. Voor de eerste keer werden in het bestuur gekozen: CL.A.A. baron van Hövell tot erevoorzitter, L. Koekkoek tot voorzitter, L. baron van Voorst tot Voorst tot 1e penningmeester, W. Wagemans tot 2e penningmeester, J. Mulder tot 1e secretaris, J. Flierman tot 2e secretaris. Als leden van het bestuur werden benoemd J. van 't Erve, J. IJsseldijk, F van 't Erve, G. Arends, J. Harleman, J. Spijkerbosch, W. Ganzevles, HA. de Haan, G. Klundert en W. de Krosse.

Statuten
Onder leiding van notaris v.d. Poll uit Apeldoorn werden op 19 augustus 1912 de statuten van de vereniging opgesteld en tevens werd besloten op genoemde statuten koninklijke
goedkeuring aan te vragen. In juni 1913 is reeds een bedrag van f 5850,00 gulden bijeengebracht en een jaar later was daar nog een f 700,00 gulden bijgekomen. Intussen zaten de bestuursleden van de St. Antoniusvereniging niet stil. Zo brachten op 20 juli 1915 drie leden een bezoek aan kapelaan W. Boelens in Zutphen om hem voor de zaak te winnen. Tijdens een vergadering van het bestuur op 18 mei 1916 kwam het advies van de pastoor Hooyman van Duistervoorde op tafel om verdere voortgang te vertragen tot het einde van de eerste wereldoorlog (1914 - 1918). Bovendien was pastoor Hooyman nogal sceptisch over het afsplitsen van een deel van zijn parochie. Toch verleende hij uiteindelijk zijn medewerking, maar de pastoor van Vaassen bleef tegen het plan.

Juiste aankoop van de grond
In mei 1917 werd bekend dat de gronden van Baron van Heekeren van Keil, gelegen aan de Grote Wetering in De Vecht, het z.g. "Vechter Hul" te koop zouden komen. In stilte raadde pastoor Hooyman van Duistervoorde de Antoniusvereniging aan deze gronden te kopen.
Aan de hr. Koers, een bekend inzetter voorheen landbouwer op de "Ruiterkolk" en woonachtig in Twello werd opdracht gegeven deze gronden te kopen. Bij verkoop vielen verschillende percelen uiteen. De heer Koers bleek een goede kijk op aankopen te hebben want het lukte hem twee percelen aan een te trekken waardoor de Antoniusvereniging
eigenaar werd van bijna 6 ha. grond. Ondertussen passeerde bij notaris Everts te Twello de acte tot aankoop van een stuk grond gelegen aan de Wetering bij de Vecht te Terwolde. groot 5.91,23 hectare voor de som van f 12.000,00. Niet zo succesvol waren de besprekingen en correspondentie met kapelaan Boelens uit Zutphen. Een en ander verliep moeizaam.
Maar 1919 werd een belangrijk jaar, toen trof men daadwerkelijke maatregelen voor het oprichten van de nieuwe parochie. Pastoor W. Hooyman van Duistervoorde schreef in januari een brief aan de aartsbisschop van Utrecht, Mgr. H. van de Wetering, omtrent de gang van zaken. Begin maart ontving kapelaan Boelens een verzoek om bij de aartsbisschop op audientie te komen. Al op 5 maart vond dit bezoek plaats en kapelaan Boelens kreeg de opdracht de oprichting van de nieuwe parochie voor te bereiden. Kapelaan Boelens liet er geen gras over groeien en ging de volgende dag op bezoek bij de deken P. van Beurden van Apeldoorn. Daags daarna bracht de kapelaan bezoeken aan pastoor Hooyman van Duistervoorde en pastoor Haagen in Vaassen. Bij de algemene vergadering van de Antoniusvereniging ten huize van W. Wagemans sprak kapelaan Boelens over de oprichting van de parochie onder het motto: "Nu of nooit". Besloten werd de volgende dag zitting te houden bij W. Wagemans. W. de Krosse en J. IJsseldijk waar iedereen dan kon bepalen hoeveel hij nog wilde geven voor de nieuwe parochie. Het resultaat was f 8.000,00.
De parochie kreeg als plaats Terwolde, daar het gebied waar de kerk kwam nog onder Terwolde viel. Als patroon van de kerk werd de H. Antonius van Padua gekozen. Kapelaan Boelens werd op 2 mei 1919 benoemd tot assistent in de parochie van Duistervoorde met de opdracht de oprichting van de nieuwe parochie op De Vecht. De financiën waren niet toereikend, er moest meer geld komen voor de bouw van een kerk en pastorie. Men plaatste advertenties in de krant, bedelbrieven werden verzonden en in een aantal streekparochies mochten collectes worden gehouden. Zo gaf de parochie Duistervoorde f 1.000,00 en het kerkbestuur nog eens f 2.000,00. Kleinere giften kwamen van de parochies in Apeldoorn, Vaassen, Olst, Hamerveld en Ulft. Voor haar vertrek naar het klooster schonk freule Clementine, dochter van baron van Hövell f 6.000,00 en baron E. van Dorth tot Medler f 1.400,00. Naast de giften kwamen er ook geschenken. De steenfabriek De Vooruitgang gaf een doopvont met kap en het H. Hartbeeld kwam van de familie IJsseldijk. Verschillende paramenten waren een geschenk van de vereniging van Arme Kerken in Nederland.

De bouw van de kerk
De winter van 1919 was belangrijk voor de parochie, toen ging de eerste schop de grond in voor de bouw van de kerk, pastorie en school op het "Vechter Hul" nabij de Nieuwe Wetering. Katholieken en ook niet Katholieken zetten zich in om het grondwerk te klaren. Van de Ned. Heide Mij. kon men een aantal kiepkarren huren, die eerder dienst hadden gedaan bij het graven van het toevoerkanaal naar Terwolde. De zwarte grond werd afgegraven en de ophoging gebeurde met hoogzand uit de gracht. Inmiddels was men al bezig met de bouw van de school en in juni 1920 werd met de kerk begonnen. De eerste steenlegging vond plaats op 14 juli. Architect van de kerk was de heer Kroes uit Amersfoort. Hoofdaannemer was bouwbedrijf Gebr. v.d. Belt uit Twello. Het was voor dit bedrijf de eerste grote opdracht in hun 25-jarig bestaan en tevens een uitdaging om hier iets moois meer te zetten.
De aanneemsom was f 14.711,00. Gebr. de Haan deden het timmerwerk. Ook in de bouwperiode werd een beroep gedaan op vrijwilligers voor transport van stenen van de
steenfabrieken De Scherpenhof en de Vooruitgang. Dat gebeurde met paard en wagen. Slepersbedrijven Vredenburg en Lubberts en Zn uit Terwolde werden ingehuurd om te helpen. Zij vervoerden totaal 300.000 stenen, twee keer rijden kostte f 15,00.

Parochiegrens
In het Noorden: Heegsestraat, Terwoldese Wetering en Geersche pad.
In het Westen: Apeldoornse Wetering, Nieuwe Wetering, Broeklanderweg en Kanaal Noord.
In het Zuiden: Holhorstweg, Zuidbroekseweg, Broekseweg, Drostendijk, Klaverweg, de spoorlijn Apeldoorn-Deventer, Woudweg en Deventerstraat.
In het Oosten: De Zanden, Oude Wezeveldseweg, Kraaigraafstraat en het Afvoerkanaal.

Opening en inwijding
Onder geweldige belangstelling vond op 20 januari 1921 de inwijding van de kerk plaats door deken P van Beurden van Apeldoorn. De plechtige H. Mis werd opgedragen door kapelaan W. Boelens met assistentie van de kapelaans Hageman uit Apeldoorn en Scholtens uit Duistervoorde. Bij dit feestelijk gebeuren hield deken C. van Elmpt uit Zutphen de predicatie en onder leiding van de heer Althof zong het eigen zangkoor. Vanzelfsprekend waren er enige notabelen aanwezig zoals baron van Feltz, burgemeester van Voorst, wethouder Scholten, de gemeentesecretaris, baron van Hövell, architect Kroes, de ontwerper van het kerkgebouwen liefst twintig geestelijken uit de omgeving. Diezelfde avond werd het geestelijk Triduum geopend door pater M. Mulder uit Vorden. Tijdens de dienst van volgende zondag had de officiele afkondiging plaats van de oprichting van de parochie en de grensbeschrijving van de parochie, een besluit van de aartsbisschop van Utrecht, mgr. H. van de Wetering. Op deze zondag werd ook het nieuwe kerkbestuur bekend gemaakt. Tot kerkmeesters werden benoemd Lambertus Koekkoek, Hermanus ten Have en Hermanus Albertus de Haan. De bisschop stelde ook de leden vast van het Armbestuur ("voor het richtig beheer van de stoffelijke belangen van de armen in de parochie"). Armmeesters werden Jan van 't Erve, Gerardus
Keurentjes en Jan Flierman. Zondag 30 januari installeerde deken van Beurden de eerwaarde heer Boelens tot eerste pastoor van de parochie van de H. Antonius van Padua.

Kerkconsacratie
Eindelijk was het zover dat mgr. van de Wetering de nieuwe kerk kon komen consacreren en dat gebeurde op dinsdag 19 juli 1921 onder grote belangstelling van de parochianen en veel priesters uit de omgeving. Kapelaan Molder uit Amhem, afkomstig uit de parochie Duistervoorde, hield de feestpredicatie en het zang koor onder leiding van de heer Althof, het hoofd van de school, zong de gregoriaanse mis "Solemnibus" . Opmerkelijk was dat pastoor Haagen uit Vaassen, die zo tegen het stichten van de nieuwe parochie was, bij deze belangrijke gebeurtenis optrad als organist.

De begraafplaats
De goedkeuring voor de begraafplaats kwam op 6 april 1921 en werd achter de kerk aangelegd. De begraafplaats werd ingewijd door deken van Beurden uit Apeldoorn. De eerste begrafenis die plaats vond was die van Grada Johanna Linthorst (Engelengraf). Zij was slechts vier maanden oud en werd begraven op 29 maart 1921. Haar grafsteen is niet meer aanwezig.(Op dinsdag 13 juni 2017 is er op dit engelengraf een nieuw monumentje onthuld). In november 1987 wordt er een aanvraag gedaan voor de uitbreiding van begraafplaats. In het voorjaar in 1989 wordt de begraafplaats uitgebreid aan de rechterzijde waar men dan plaats heeft voor 145 graven. In 2003 is het kerkhof volledig opnieuw geinventariseerd omdat er geen goed overzicht was van de begraafplaats. Hierdoor kwam men erachter dat onder het schelpenpad, in het middenvak, 8 volwassenengraven en 38 kindergraven liggen die zijn opgeheven maar de stoffelijkeresten bevinden zich nog wel in de graven. Ook bij de kindergraven in het linkervak werd weer bekend welke kinderen en waar ze begraven liggen op deze kindergraven waar eerst hier en daar een steentje stond verschenen er net als vroeger weer meerdere houtenkruisjes. Op eerste paasdag 16 april 2006 werd er op de begraafplaats een monumentje onthuld voor de kinderen die in de ongewijde aarde begraven liggen. Voor zover bekend liggen hier 11 kinderen begraven.
Deze ongewijde aarde werd op dezelfde dag gewijd door pastor V. Bulthuis en pastoor W. Rekveld zodat deze kinderen nu wel in gewijde aarde rusten. Op 22 juli 2010 zijn er aan de linkerzijde 11 urn graven gerealiseerd deze werden op 25 september 2010 gewijd door pastoor W. Rekveld.

Klok en uurwerk als geschenk
Bij het koperen priesterfeest van pastoor Boelens in 1922 besloot men de pastoor als feestgave een torenklok en uurwerk te schenken. Een rondgang door de parochie bracht
f 1.300,00 op en de overige f 1.200,00 werden verkregen uit bijzondere gaven. De levering werd opgedragen aan de firma Eysbouts te Asten.

Jongeren spaarden voor een altaar
Jongeren in de nieuwe parochie starten in 1919 een actie om gelden bijeen te brengen voor de aanschaf van een Sint Antonius-altaar. Het duurde toch nog vier jaar voor het beoogde bedrag bijeen was. Op 13 juni, de feestdag van de patroonheilige, kon het altaar worden geplaatst. Een jaar later kwam ook het hoofdaltaar in de kerk gereed en kwam er een kruis op het kerkhof.

De komst van electriciteit
We kunnen het ons haast niet meer indenken een wereld zonder electriciteit. Tot midden 1925 had de Vecht nog geen electrische stroom en door samenwerking met de buurtvereniging werd een actie op touw gezet om te komen tot electrificatie van de Vecht. Pastoor Boelens ging zelf op pad langs de parochianen om te bedelen voor verlichting van kerk, pastorie en school. Vanaf de bouw werd de kerk verlicht met olielampen. Resultaat f 1.070,00. Een jaar later leverde de firma Becht en Dyserinck uit Amsterdam de grote electrische kronen en er straalde nieuw licht in kerk, pastorie en school.

Kelk in bruikleen
Pastoor Bianchi van Schalkhaar bezat een mooie kelk die hij regelmatig tot aan zijn dood in 1920 gebruikte. Zijn broer Theodorus uit Amersfoort kreeg deze kelk als erfstuk en gaf de kelk vervolgens in bruikleen aan de parochie onder voorwaarde dat wanneer een van zijn kleinkinderen priester werd, de kelk weer aan de familie werd teruggegeven. Indien er geen priester in de familie kwam, dan verkreeg de parochie het eigendom.

Eigendommen te laat overgeschreven
Door notaris Scholtens en baron van Voorst tot Voorst werden in 1928 pogingen ondernomen om de eigendommen van de Sint Antoniusvereniging te laten overschrijven op naam van de R. K Parochie De Vecht teneinde vrijstelling van grondbelasting te krijgen. De landerijen in 1917 aangekocht door de Antoniusvereniging stonden tot die tijd nog steeds niet op naam van de parochie en de ontvanger der belastingen was niet te bewegen om de jaarlijkse aanslag te vernietigen. Zelfs een brief met hetzelfde verzoek aan Gedeputeerde Staten werd afgewezen omdat de gebouwen eigendom waren van een niet erkend kerkgenootschap. Notaris Scholtens vond echter een uitweg, hij suggereerde aan de pastoor de overdracht der roerende en onroerende goederen die op naam stonden van de Antoniusvereniging, te schenken aan de kerk. Het schenkingsrecht, zo'n 10%, zou wellicht ook vervallen na een bezwaarschrift.
Aldus werd een schrijven gericht aan Hare Majesteit de Koningin. Op dit verzoek kwam een gunstige reactie binnen, bij overdracht zouden geen registratierechten worden geheven. In overleg met de baron van Voorst tot Voorst uit Twello en lid van de Tweede Kamer werd een brief aan de Minister van Financien verzonden om vrijstelling van belasting te krijgen. En het antwoord was gunstig. De parochie werd "rijker" door het retour ontvangen van een bedrag van f 524.08 wegens betaalde grondbelasting in de laatste 7 jaar.

Het Gulden Boek
Sedert 1920 kon men ingeschreven worden in het Gulden Boek van de H Antonius als men jaarlijks in de maand juni een gulden betaalde. Dit bedrag kon men ook ineens afbetalen door een bedrag te storten van f 25,00. Maar men kreeg er wel iets voor terug, op 13 juni, het feest van de H. Antonius, werd een gezongen H. Mis opgedragen voor alle levende en overleden leden van het Gulden Boek en bij overlijden van een lid werd zo spoedig mogelijk een H. Mis voor de zielerust van de overledene gelezen. Door de pastoor aangespoord lieten zich 270 personen inschrijven. In de jaren zestig kreeg men te maken met een groot ledenverloop.
Na een discussie besloot men in 1970 dit boek op te heffen met dien verstande dat de resterende leden toch het recht behielden voor een H. Mis na overlijden.

Engelen oogsten bewondering
Na de aanloopperiode van de bouw en inrichting van de kerk vond het kerkbestuur dat men toe was aan enige verfraaiing van het interieur. Rector Paanakker van de St. Jozef stichting (thans GGNet) adviseerde de Oostenrijkse kunstschilder Robert Wosak uit Kloster Neuburg bij Wenen aan te trekken. Voor een bedrag van f 854,00 beschilderde deze man in twee maanden tijds het priesterkoor en het schip van de kerk. Het kunstwerk lokte veel
bewondering maar ook veel kritiek uit, men vond het vreemd en toch heel bijzonder.
Op het priesterkoor waren negen koren en engelen te zien in negen kleuren. De rest van de kerkwanden waren overwegend blauwen veel te druk. Toch kreeg Robert Wosak twee jaar later in 1929 opnieuw een opdracht en wel die van het schilderen van de kruisweg. Bij de vernieuwingen van het interieur in 1966 verdwenen alle schilderingen alleen de kruisweg bleef behouden.

Een sigaar voor alle mannen
In 1933 vierde de parochie twee feesten ineen, de parochie bestond 12½ jaar en pastoor Boelens was even lang in functie, De dag begon met een plechtige hoogmis en een feestpredicatie van de franciscaan Terstappe uit Vorden. Kerk- en Armbestuur en een schare van bruidjes brachten de jubilaris vervolgens naar de versierde gymnastiekzaal waar een serie toespraken volgde van alle kerkelijke en burgerlijke verenigingen, de voorzitter van de ABTB en de Boerenleenbank. De pastoor sprak een kort dankwoord en bood alle parochianen een consumptie aan en voor alle mannen was er een sigaar. Het feest duurde voort. 'sMiddags een huldiging voor de kinderen waarna weer een receptie op de pastorie voor buitenstaanders.
In de vroege avond volgde een plechtig lof waarbij de pastoors uit de omgeving assisteerden. Toen bracht het fanfare corps uit Duistervoorde nog een muzikale hulde en tot slot mocht de feestcommissie met hun vrouwen de avond gezellig op de pastorie doorbrengen. Als feestgeschenk werd een kazuifel met bijbehorende dalmatieken aangeboden.

Geestelijk leven
Als voorzitter van het kerkbestuur hielden de verschillende pastoors zich vaak bezig met materiele zaken maar hun werkterrein lag toch op de eerste plaats in het begeleiden en verdieping van het geestelijk leven in de parochie. Het voorgaan in de dagelijkse vieringen, de congregatie en het doen houden van missies en retraites. Ook het verzorgen van de catechese op de school behoorden tot hun taak als ook de voorbereidingen op vieringen van het doopsel, vormsel, huwelijksinzegeningen en begrafenissen. En niet te vergeten het regelmatige biechthoren en het steeds terugkerende huisbezoek. Dat de pastoors het goed volbracht hebben bleek wel uit de grote belangstelling bij feesten en afscheidsrecepties. Pastoor Boelens hield ook de geestelijke ontwikkeling van de parochie danig in het oog. In de zomer van 1931 werd de eerste Missieweek gehouden. In dat jaar werd ook de "Altaarwacht" opgericht. Leden, de gehele gemeenschap was lid, namen de taak op zich om beurtelings bij het Veertiguren-gebed en op de eerste zondag van elke maand in de kerk ter aanbidding aanwezig te zijn. Voor een plattelandsparochie als De Vecht een grote opoffering om met het Veertiguren-gebed dat juist in de zomermaanden viel, doorlopend aanwezig te zijn. Daarnaast werd ook de Mariacongregatie opgericht. Je werd vanaf je 18e jaar automatisch lid. Er waren aparte groepen zowel voor mannen als vrouwen. De bijeenkomsten waren de eerste jaren op zondag.

Aanschaf van een biechtstoel
Een nieuwe kerk bouwen is al een enorme opgave laat staan het bijeengaren van attributen voor de eredienst. Maar door vrijwillige giften kon een ciborie, een nieuwe koorkap en een biechtstoel worden aangeschaft. Zo schonk L. Koekkoek nog voor zijn overlijden in 1931 zes koperen kandelaars en twee lusters voor meerdere kaarsen. Mejuffrouw M. Blokker heeft in de loop der jaren, ondanks haar langdurige ziekte, veel materiaal gemaakt voor de parochie, zoals alben, superplies, misdienaarstogen, altaarlinnen en kleden voor de communiebanken, terwijl daarbij ook de zusters van Duistervoorde een aandeel inbrachten.

Tiendaagse missieweek
De eerste Missieweek was een groot kerkelijk gebeuren dat ook werkelijk ingreep in het dagelijks gebeuren. Na een novene voorafgaande aan de opening van de Missie werden de geestelijke leiders, paters Franciscanen uit Vorden, in de kerk door de pastoor ontvangen en kregen daarbij het missiekruis. Tevens spoorde de pastoor de parochianen aan om de gebedsdiensten en predicaties van de paters trouw bij te wonen. Gedurende tien dagen was er 's avonds na het bidden van de rozenkrans een lang durige preek en een kort lof. Ook werd iedere avond om negen uur de zondaarsklok geluid waarbij men diende te bidden voor de bekering van de zondaars. In de morgenuren volgden dagelijks kerkdiensten met eveneens een preek. Bij de sluiting van de Missie plaatste men het kruis achter in de kerk. Op De Vecht was het duidelijk merkbaar dat een Missie gepredikt werd, totale gezinnen zaten in de kerk, slechts een enkeling bleef noodgedwongen thuis.

Kindheidsfeest
Het genootschap van de heilige Kindheid werd in 1934 opgericht m.m.v. van de Sint Elisabethvereniging. Doel van de nieuwe groepering was om jaarlijks in het bijzonder bij de kinderen aandacht te vragen voor hun leeftijdsgenoten in de missielanden. Dit gebeurde door middel van een optocht en het bijeenbrengen van spaarcentjes.

Water voor de pastoor
Er was nog steeds geen waterleiding in kerk en pastorie, maar in oktober 1937 kreeg het kerkbestuur van de bisschop goedkeuring om daar verandering in aan te brengen. Loodgieter Lensen uit Bussloo kreeg de opdracht de watervoorziening aan te leggen. De kosten werden bestreden uit legaten en giften van molenaar Koekkoek en timmerman Th. Jansen. Twee jaar later hield de pastoor langs de huizen een inzameling om het geld bijeen te brengen voor een centrale verwarming in de kerk. Opbrengst! 1.700,00.

Congregatie
De officiele oprichting van de Maria Congregatie vond plaats op zondag 11 december 1938 tijdens een plechtig lof. Bij die gelegenheid werd de kerk verrijkt met het plaatsen van de beeltenis van Onze Lieve Vrouwe van Altijddurende Bijstand. Het was een geschenk van de familie J. IJsseldijk bij hun zilveren huwelijksfeest. Op die zondag waren voor het eerst de rode gordijnen op het priesterkoor aangebracht, een geschenk van Roos Wagemans.

Per rijtuig naar Duistervoorde
Mgr. J. de Jong, de aartsbisschop van Utrecht kwam in juni 1938 naar de Martinuskerk in Duistervoorde om daar de kinderen het H. Vormsel toe te dienen. De kinderen van De Vecht, die hiervoor in aanmerking kwamen gingen per rijtuig spontaan aangeboden door de parochianen naar Duistervoorde.

Sacramentsprocessie
Een belangrijk gebeuren in een parochiegemeenschap was ongetwijfeld de jaarlijks terugkerende Sacramentsprocessie. Vlaggen, vaandels, beelden en alles wat nodig bleek werd te voorschijn gehaald, hersteld en opgepoetst. Jonge boeren gaven het kerkhof, de boomgaard en de pastorietuin een extra opknapbeurt. De feestdag zelf werd ingezet met een plechtige H. Mis. Aansluitend volgde de processie met de bruidjes, koorleden met in een later stadium de muziekvereniging "Amicitia" uit Klarenbeek en bijna alle parochianen groot en klein. Biddend en zingend trok men over het kerkhof naar de tuin waar een rustaltaar was opgericht voor het houden van een kort lof. Hierna ging men terug naar de kerk voor de afsluitende plechtigheid.

Pastoor in het zilver
Het 25- jarig priesterfeest van pastoor Boelens was aanleiding voor een groots parochiefeest. De avond tevoren bracht het kerkbestuur de jubilaris per auto (de pastoor was in Diepenveen op retraite geweest) naar Teuge waar ruiters en fietsers zich hadden opgesteld voor een feestelijke intocht begeleid door het muziekcorps Sint Caecilia uit Duistervoorde en een grote groep bruidjes. De kerk was te klein om alle belangstellenden een plaats te bieden bij het plechtige lof. De Deventer bloemist Krosse had een prachtige versiering in de kerk aangebracht. De volgende morgen hoogmis met assistentie van pastoor Smeenk uit Duistervoorde. Bij de receptie was ook het Gemeentebestuur van Voorst aanwezig. Na het avondlof volgde een gezellig tuinfeest waarbij werderom Sint Caecilia medewerking verleende.

Pastoor Boelens
Een sportieve pastoor

Pastoor Boelens, afkomstig van het Groningse platteland, was het harde werken wel gewend. Hij werd geboren op 10 juli 1883 in op den Hoorn, en in 1909 tot priester gewijd. In zijn vrije tijd oefende hij zijn zijn geliefde sport uit: het jagen. Dikwijls zag men hem in jagerscostuum, vergezeld van zijn hond in de Vechtse dreven. Het gebeurde wel eens dat hij met een nat pak thuis kwam omdat volgens zijn zeggen de sloot te breed was om de andere kant te bereiken. Zo kwam het ook voor dat hij bij een boer andere kleren moest aantrekken omdat hij in het prikkel draad was blijven hangen en met die gescheurde kleren onmogelijk thuis kon komen.

Pastoor Boelens verlaat de parochie
Als een bom sloeg het bericht in dat pastoor Boelens in maart 1937 werd benoemd tot pastoor in Oudenrijn en daar is hij op 6 mei 1940 overleden. Achttien jaar had hij zijn beste krachten gegeven aan de opbouw van de parochie. Met lede ogen zagen de parochianen "hun" pastoor vertrekken.

Pastoor Blomesath
In maart 1937 werd kapelaan HJ.G. Blomesath uit Arnhem als de nieuwe pastoor geinstalleerd door deken G. Oostveen. Aan de grens van de parochie werd hij opgewacht door Kerk- en Armbestuur en de intocht werd voorafgegaan door ruiters te paard, waarbij later de bruidjes aansloten. Bijna de gehele bevolking volgde in de kerk de installatie. Pastoor Blomesath voelde zich niet op zijn gemak, door zijn duits aandoende naam bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Zo dook hij in de meidagen van 1940 onder bij de familie v.'t Erve aan de Broeklanderweg. Aan het einde van de oorlog toen de parochie in het gevechtsgebied kwam te liggen verbleef hij met assistent pater Boerkamp, zijn huishoudster en een twintigtal bewoners van omliggende huizen in de kelder van de pastorie. Even was daar een noodsituatie door een breuk in de waterleiding maar met veel mankracht was men na een halve dag hard werken weer op het droge.

25 jaar priester
In 1945 vierde pastoor Blomesath zijn zilveren priesterfeest. De parochie nauwelijks bekomen van het oorlogsgeweld ging toch voortvarend aan het werk om dit herdenken feestelijk te vieren. Op het kerkplein werd de jubilaris toe gezongen door de parochianen. De volgende dag een plechtige hoogmis, gevolgd door een huldeging en receptie. Na het lof was er een tuinfeest voor alle parochianen met een optreden van het zangkoor met een cantate en een concert door het fanfarecorps "Ons genoegen" uit Terwolde.

Overlijden van pastoor Blomesath
Enige tijd na de bevrijding werd hij ernstig en langdurig ziek en moest hij om assistentie verzoeken. In eerste instantie kwamen de paters Salesianen van het Wezeveld helpen later werd pater Martenus tot vaste assistent benoemd. Pastoor Blomesath overleed op 25 juni 1946, negen jaar was hij op De Vecht werkzaam geweest. Onder grote belangstelling werd hij op het parochie kerkhof begraven. De parochianen, ontroerd door het heengaan van hun geliefde pastoor, schonken spontaan een passend grafmonument.

Kerkklok
Op 4 februari 1943 werd de kerkklok door de Duitse bezetter uit de toren gehaald om omgesmolten te worden tot wapentuig. De klok had een diameter van 80 centimeter en een gewicht van 340 kilo. Na de oorlog kreeg de firma Eysbouts uit asten opdracht een nieuwe klok te gieten welke op 7 april 1949 in de toren werd aangebracht. Vooraf vond de zegening plaats door deken Oostveen uit Apeldoorn. De klok kreeg de namen mee van Antonius, Maria en Cornelis. De laatste naam uit dankbaarheid aan Cornelis van Maanen uit Zeist die 500.00 gulden schonk voor de aanschaf van de klok. De klok koste in het totaal 1.994,00 gulden. Een groot bedrag in die tijd.

Herstel en nieuwe ramen
Direct na de bevrijding begon men aan het herstel van kerk en pastorie. Men besloot het interieur later definitief aan te pakken. Belangrijk was het om nu het dak zover te repareren dat ergere waterschade voorkomen werd, daartoe kwamen er nieuwe dakpannen en de ramen provisorisch hersteld. Enkele jaren later in 1947 werd de kerk voorzien van een nieuw gewelf, in plaats van het hardboard kwam er nu steengaas en stucwerk. Ook de kerkramen werden hersteld door firma Siero en van de Bargt uit Kampen. De nieuwe glas-in-lood ramen op het priesterkoor kregen de volgende afbeeldingen: in het midden een motief van het H. Sacrament n.1. een pelikaan, rechts daarvan de H. Antonius met het wonder van het H. Sacrament en links de H. Isidorus, patroon van de boeren. Aan de kant van het Maria altaar, links, de evangelische raad, de armoede en rechts naast de Antoniusbeeltenis de parabel van de barmhartige Samaritaan. De andere ramen in de kerk stellen voor aan de linkerkant de Drie Koningen en Maria Boodschap en aan de rechterkant de Verrijzenis en het Pinkstergebeuren.Op het zangkoor kwam een rosette van de H. Caecilia, patrones van de zangers. Alle overige ramen werden voorzien van sierglas. De kosten van het gehele werk bedroegen f 6.075,50. Een collecte huis aan huis bracht ongeveer f 5.000,00 op.

Pastoor Tutert
Juist op de dag van het zilveren jubileum van het bestaan van de Antoniusparochie, 19 juli 1946, deed de nieuw benoemde pastoor J.A. Tutert zijn intrede. Vanaf de parochiegrens begeleiden Kerk- en Armbestuur, een stoet van ruiters en jongens en meisjes op versierde fietsen de pastoor naar de kerk. Op de brug stapte hij uit de auto en nam toen plaats midden in een grote krans van bloemen die gedragen werd door een tiental bruidjes. Deken Oostveen instalteerde tijdens een plechtig lof pastoor Tutert met assistentie van pastoor Stokman uit Raalte en pastoor Hooglugt van Vaassen.

Eerste communie in de vroegmis
In juni 1947 had de uitgestelde jubileumviering plaats. Voorafgegaan door een triduum volgden enkele dagen met grote kerkelijke vieringen. Zo was er een Eerste Communieviering in de vroegmis van half zeven. In de hoogmis gaf pastoor Tutert een overzicht van de eerste 25 jaar waarin de parochie tot grote bloei was gekomen. Na het lof vertoonde een missionaris lichtbeelden over zijn werk onder de Eskimo's. Op dinsdagmorgen 1 juli volgde de eigenlijke viering met een plechtige hoogmis door deken Oostveen. Hierna werd het kerkbestuur op de pastorie uitgenodigd. Limonade met koek waren er voor de kinderen tijdens een diavertoning over het missiewerk op Ceylon. De aanwezige geestelijken zijn die middag gebleven voor een bescheiden maaltijd bij de pastoor. Voor dit jubileum hadden de dames van de St. Elisabethvereniging en de meisjes van de Maria Congregatie in de kerk een schitterende versiering aangebracht.

Lezen en schrijven
Pastoor Tutert had een humoristische inslag, hoewel hij niet altijd begrepen werd. Met collega pastoor IJsselmuiden van Dulstervoorde kon hij slecht opschieten en wellicht was het volgende voorval daarvan wel de oorzaak. Pastoor Tutert vroeg schriftelijk een doopbewijs aan bij pastoor IJsselmuiden. Deze kon er geen wijs uit worden en stuurde bericht terug met de opmerking: "U kunt niet schrijven". Op zijn beurt schreef pastoor Tutert terug: "U kunt niet lezen". Pastoor Tutert werd benoemd in oktober 1962 tot pastoor in Fleringen bij Almelo wat niet in goede aarde viel bij de parochianen. Ruim 16 jaar was hij herder geweest van de Antonius-parochie.

Pastoor Molthof
De opvolger van pastoor Tutert werd HJ. Molthof, kapelaan van de parochie H. Johannes Vianney te Deventer. De nieuwe pastoor werd opgewacht aan de grens van de parochie door het kerkbestuur en in optocht en voorafgegaan door ruiters te paard, bruidjes, afgevaardigden van veel verenigingen en de harmonie van Duistervoorde naar de kerk gebracht. Op het kerkplein zongen de schoolkinderen een welkomstlied o.l.v. de heer B.J. Rikken. In het bijzijn van de parochianen, het gemeentebestuur van Voorst, dominee Bolijn en veel geestelijken uit de buurtparochies installeerde deken Steenkamp de nieuwe pastoor.

Pastoor buiten zijn boekje
Het kerkbestuur ging niet altijd accoord met alle voorstellen van pastoor Molthof. Zo vond hij het nodig dat er een biechtstoel werd gebouwd in de kerkmuur en gedeeltelijk daarbuiten. Zonder fiat liet hij het werk uitvoeren. Later bestelde hij voor het priesterkoor andere tegels eveneens zonder goedkeuring. Naderhand bleek deze tegelsoort moeilijk schoon te houden. Pastoor Molthof was de pastoor van de vernieuwingen omdat er achterstand was. Hij moest rigoureus aanpakken, maar dit alles vroeg vele financiele offers van de parochianen.
Een (gewaagd) gezegde van pastoor Molthof was: "De boeren zijn net meelzakken, zolang men er op slaat komt er wat uit".

Bankenpacht
Pastoor Molthof was van mening dat alle kerkgangers mochten plaatsnemen waar zij dat zelf wilden, maar de uitvoering van dit voorstel moest wachten tot in mei 1964 omdat de plaatsen tot die datum nog verpacht waren.Daarna kon iedereen tegen betaling van f 0,25 (schoolkinderen f 0,10) een kerkplaats innemen, zelfs de staanplaatsen waren f 0,25. Een achterliggende gedachte van de pastoor was dat iedereen zou proberen om op tijd te komen om zodoende een goede plaats te verwerven.Twee jaar later besloot het kerkbestuur het plaatsengeld geheel af te schaffen en over te gaan naar de gezinsbijdrage. Per 1 januari 1967 hoopte men dat elke parochiaan boven de 15 jaar, f 5,00 per kwartaal zou bijdragen. Verwachting was daarbij dat de opbrengst van de kerk collectes hoger werd. Het innen van deze kerkbijdrage gebeurde iedere laatste zondag van het kwartaal in het parochiezaaltje.

Beeldenstorm
In juni 1965 stelde de pastoor aanpassing en vernieuwing van het priesterkoor aan de orde. Het plan voorzag vervanging van het hoofdaltaar, verplaatsing van het Mariaaltaar en het tabernakel en ophoging van het priesterkoor. Verder de verwijdering van de beelden van het H. Hart, St. Jozef en St. Antonius. Hierop drukte een kosten plaatje van f 20.000,00. Daar moest een oplossing voor gevonden worden. In januari had men de financien rond door het afsluiten van een lening bij de parochiele Caritas. Direct begon de "beeldenstorm". Omdat de aannemer met vorstverlet was werd besloten om toch maar te beginnen met het slopen van altaren en beelden. Vrijwilligers begonnen spoorslags en brachten ook het benodigde zand aan voor het ophogen van het priesterkoor. Het tabernakel werd voor de prijs van f 150,00 verkocht aan een steenhouwer in Apeldoorn. Hierna kwam de aannemer aan bod. Er kwam een marmeren altaar en op de plek van het Mariaaltaar werd het tabernakel geplaatst en de doopvont kwam rechts vooraan in de kerk In drie weken tijds had het interieur van de kerk een heel ander aanzien gekregen. Juni 1966 werd pastoor Molthof door de bisschop benoemd tot pastoor in Zevenaar.

Pastoor Wolfkamp
Pastoor J.W. Wolfkamp kwam in 1966 naar onze parochie, een geestelijke die ruim 20 jaar in Frankrijk pastoor was geweest en wegens gezondheidsredenen naar Nederland moest terugkeren. Pastoor Wolfkamp werd zoals gebruikelijk ingehaald aan de rand van de parochie en met een stoet van bruidjes en de harmonie "Ons Genoegen" uit Terwolde naar de kerk gebracht waar de installatie volgde door deken J. van Renswoude uit Apeldoorn. Zondag 26 juli 1970 nam pastoor Wolfkamp afscheid van de parochie wegens emeritaat. Vier jaar duurde zijn pastoraat, een periode waarin vele besluiten genomen moesten worden o.a. het gevolg van de Tweede Vaticaanse Concilie. Leken werden steeds meer ingeschakeld en de zaterdagavond diensten werden druk bezocht. Op advies van de pastoor werd rond Kerstmis 1969 een dameskoor opgericht met twaalf leden die de zang zouden gaan verzorgen bij rouw- en trouwdiensten.

Pastoor van Bentum
Begeleid door de harmonie Ons Genoegen uit Terwolde kwam in augustus 1970 pastoor G. van Bentum naar de St. Antoniusparochie. De parochianen zorgden voor een hartelijk welkom Pastoor van Benturn kreeg in De Vecht een deeltijdbaan omdat hij ook leraar Duits was aan het Veluws College in Apeldoorn. Om gezondheidsredenen werd in januari 1981 eervol ontslag verleend aan pastoor van Benturn. Als tijdelijk vervanger werd door de kardinaal pastoor Verhaar uit Duistervoorde benoemd. Na zijn verblijf in het ziekenhuis hoopte pastoor van Bentum op de pastorie van De Vecht te mogen blijven wonen maar de bisschop
adviseerde hem een andere woning te zoeken. Het jaar daarop vertrok hij naar Tubbergen.
Het afscheid werd groots gevierd vooral omdat de saamhorigheid in de parochie bij de pastoor hoog in het vaandel stond.

Overlijden pastoor van Bentum
In het najaar op 11 september 1996 kwam pastoor van Bentum te overlijden, Hij was de laatste priester die niet in regio verband in de parochie werkzaam was. Wegens ziekte ging hij in 1981 met emeritaat en vertrok naar Tubbergen. Na zijn herstel maakte hij zich aldaar nog vele jaren dienstbaar in de verschillende parochies. Zijn wens was om op De Vecht begraven te worden. Op 17 september 1996 werd hem tijdens een kerkdienst de laatste eer bewezen waarbij een groot aantal parochianen afscheid nam van hun oudpastoor.

Belangrijke wijzigingen op pastoraal niveau
De parochie van Duistervoorde was intussen onderbezet geworden door het vertrek van pastoor Verhaar. In Bussloo was geen priester meer en zo ook in De Vecht. In eerste instantie probeerde het kerkbestuur van de St. Antoniusparochie een eigen priester te krijgen door de bisschoppelijke beleidscommissie een snelle invulling van de bestaande vacature te verzoeken. Ook werden contacten gelegd met priesters die nog een kleine parochie wilden bedienen. Pastor Morren, docent aan het Veluws College, die de laatste jaren veel assistentie verleende, gaf te kennen zich niet te binden aan een parochie. Het was nu de tijd om de hand aan de ploeg te slaan om tot parochiele regionale samenwerking te komen. Onder leiding van deken Brosschot kwam er een bijeenkomst van de parochiebesturen van Twello, Bussloo en De Vecht. waarna men besloot tot een regioverband. Afgesproken werd dat pastor van Merm in Twello bleef wonen, dat pastoraalwerker Noordink zich in Bussloo ging vestigen en dat pastor Leemereise naar De Vecht kwam.

Pastoraal team
Pastor van Merm ging in mei 1985 Twello verlaten wegens zijn benoeming in Haaksbergen. Als opvolger werd pastor J. Peeters S.C.J benoemd, godsdienst leraar aan het Veluws College. Pastor Noordink vroeg ontslag omdat hij pastor werd in de Franciscushof te Raalte. Zijn opvolger was pastor H. de Jong destijds werkzaam in Emmeloord. Pastor J. Leemereise, geboren in Wijhe op 11 april 1928 begon op 18jarige leeftijd aan de priesterstudie. In 1962 werd hij priester gewijd en werkte achtereenvolgens in Geesteren. Wageningen en Gaanderen. Met zijn zus Willemien betrok hij de pastorie op De Vecht. In juni 1993 werd het pastorale team uitgebreid, Mevr. TM. Haagen-van Gurp trad toe als parochiemedewerkster. Op 22 mei werd in Twello door de parochiebesturen van Twello, Bussloo en De Vecht de aanstelling
bekrachtigd.

Jubileum pastor Leemereise
De Vecht was in oktober 1986 weer eens aan een parochiefeest toe, Pastor Leemerelse vierde zijn 25jarig priesterfeest. De jubileumcommissie zorgde voor een feestelijke versiering in en buiten de kerk. Bij de Eucharistieviering met assistentie van de pastores Peeters en De Jong zong het Antonius- en Jongerenkoor. Na de dienst stond op het kerkplein een open koets gereed om de jubilaris naar de receptiezaal te brengen, Het parochiecadeau bestond uit een envelop met inhoud om de wens van pastor Leemereise te realiseren n.l een reis naar Israel.

Parochiefeest 75-jarig bestaan
Inmiddels waren veel parochianen in de weer om de feestelijkheden rond het 75-jarig bestaan goed te laten verlopen in het weekend van 13 en 14 juli 1996. Bewoners van de Kerkstraat zorgden voor een fraaie versiering van het kerkplein waarbij de kleuren geel en wit de boventoon voerden. Andere parochianen waren in de kerk bezig om ook daar een passende versiering aan te brengen. In het feestweekend kwam' s avonds de revue "Antonius vertelt" op de planken van zaal de Groot Parochianen, schoolkinderen en leden van het Jongerenkoor lieten in beeld, zang en woord de 75 jaren historie van de parochie passeren. Duidelijk kwam naar voren dat de eerste parochianen zich vele offers hebben getroost om op de Vecht een eigen kerkgebouw te krijgen. Vanzelfsprekend kwamen ook de veranderingen binnen het kerkelijk leven aan de orde en zo ook de inbreng van de vrijwilligers in de parochie. De revue had een nostalgisch karakter vooral omdat er sprake was van veel herkenbare situaties. De gesproken tekst was door de uitvoerenden zelf samengesteld, en de tekst van de liederen, gezongen door het Jongerenkoor, was van mevr. Koekkoek.

Kerkelijke viering
In de feestelijk versierde kerk werd 's zondags tijdens de Eucharistieviering voorgegaan door de pastores Leemereise, Peeters en de Jong. Het Antoniuskoor zong de Bernardusmis en het Jongeren- en Kinderkoor verzorgden de wisselende gezangen. In de overweging zei pastor Peeters o.m. "Wij zijn stuk voor stuk levende stenen van de kerk en dan moet dat leven van ons beantwoorden aan de boodschap van Jezus. Als wij in de kerk naar Zijn woord luisteren dan moet ook vanuit die gemeenschap de echo van Zijn boodschap doorklinken". Genodigden en parochianen trokken na de dienst opnieuw naar zaal de Groot voor een uitgebreide receptie en een gezellig samenzijn waarna de festiviteiten rond het 75-jarig bestaan werden afgesloten.

Overige pastors

Pastor Daan Vogelpoel
Hij was arbeidspastor tijdens de MKZ periode. In 2005 is hij bij ons gekomen en op 6 juni 2008 hebben we weer afscheid van hem moeten nemen. Hij is geestelijk verzorger in de Gelre ziekenhuizen geworden. Hij had het profiel Diaconie.
Hij werkte aan het project "leven met verlies"samen met pastor Ruud Pragt, een brieven project voor mensen die hun partner verliezen. Om de 6 weken wordt er een brief verstuurd of gebracht in het totaal 15 brieven. Ook het project "grond van leven" heeft hij hier van de grond getild, de oorsprong van je rots, de plek waar je geboren bent, waar je bent opgegroeid. In de Vecht en Vaassen heeft hij twee maal een cursus vol gemaakt. Het heeft allemaal met je verdere leven te maken en hoe je in het leven staat. Afsluitend met een viering.

Pastor Ivan Kantoci:
Is benoemd op 1 september 2002
Hij heeft het profiel Gemeenschapopbouw onder zich.

Pastor Ta Thanh:
Was pastor van Parochieverband IJsselvalei hij is later vertrokken naar Achterveld en is momenteel pastor in de Sint Willibrordusparochie deze bestaat uit de geloofsgemeenschappen van Babberich, Herwen en Aerdt, Lobith, Oud-Zevenaar, Pannerden, Spijk en Zevenaar.

Pastoor Willy Rekveld:
Is benoemd op 8 oktober 2004 tot 1 september 2013
onder hem is de fusie van de parochies St. Antonius op De Vecht, St. Martinus te Twello, St. Martinus te Bussloo, H. Martinus te Vaassen, O.L. Vrouw Tenhemelopneming te Klarenbeek, H Matinus te Epe, H. Antonius Abt te Loenen en H. Geest te Eerbeek door gevoerd en werd de nieuwe naam van de parochies, HH. Fransiscus en Clara parochie.

Pastor Frederike Prinsen:
Is van februari 2005 tot 29 augustus 2008 bij ons geweest en zij had catechese onder haar hoede. Zij is naar Amersfoort gegaan en is aalmoezenier bij het leger geworden.

Pastor Victor Bulthuis:
Werd geinstalleerd op 16 december 2005 als pastor van Parochieverband IJsselvalei hij is later vertrokken naar Denekamp om daar als pastoor aangesteld te worden van de parochie Lumen Christi. Deze bestaat uit de geloofsgemeenschappen van Beuningen, De Lutte, Denekamp, Lattrop, Noord-Deurningen, Ootmarsum, Tilligte.

Pastor Wim Vroom:
Hij werd op 12 september 2008 benoemd. Hij heeft het profiel Catechese onder zich.

Zr. Dorothea Brylak SMMP:
SMMP staat voor Zusters van de heilige Maria Magdalena Postel
Haar installatie was op 30 november 2008. Zij heeft het profiel Diaconie onder haar hoede.

De Fusie met de nieuwe naam: HH. Franciscus en Clara parochie
Op zaterdag 9 oktober 2010 is de fusie van de parochies St. Antonius op De Vecht, St. Martinus te Twello, St. Martinus te Bussloo, H. Martinus te Vaassen, O.L. Vrouw Tenhemelopneming te Klarenbeek, H Matinus te Epe, H. Antonius Abt te Loenen en H. Geest te Eerbeek een fijt geworden dit werd met een grootse viering bezegeld in de kerk te Klarenbeek. De oude parochies kregen de namen geloofsgemeenschappen en de kerkbesturen werden Locatieraden.

Emeriti Pastores :
Pastor Henk Hofstede

Pastor Hein J.M. de Jong

Pastor Annie Ottenschot

Pastor Ruud M. Pragt

emeritaat pastor Jan Peters
Na 26 jaar in de pastorale zorg werkzaam te zijn geweest heeft pastor Peeters weloverwogen de beslissing genomen te stoppen met de weekendassistentie in onze parochie de HH. Franciscus en Clara. Pastor Peeters is 19 jaar pastoor geweest van de H. Martinusparochie en was later ook werkzaam als pastor in het regioverband Twello, Bussloo en de Vecht. Ook maakte hij het begin mee van de samenwerking van onze nu huidige parochie. In 2004 ging hij met emeritaat. Als emeritipriester bleef pastor Peeters verbonden aan onze parochie en ging hij om het weekend voor in de Eucharistievieringen.
Eucharistieviering in de H. Martinuskerk te Twello voor zijn 80ste verjaardag en nam daarmee ook officieel afscheid nemen als priesterassistent van de HH. Franciscus en Clara parochie.

pastoor Paul Daggenvoorde
Op 6 oktober 2013 is Paul Daggenvoorde als pastoor geinstalleerd voor de H.H. Franciscus en Clara parochie. Dit werd met een viering gedaan te Twello. Tevens is hij ook pastoor te Apeldoorn.

Kerksluiting
Ons kwam het bericht dat ons kerkgebouw halverwege 2014 zal sluiten. Dit tot groot verdriet en boosheid bij de kerkgangers. Op 5 november 2013 is er een informatieavond geweest voor onze geloofsgemeenschap. De uitnodiging voor en van de onderstaande bijeenkomsten was dan ook bedoeld om:
. U nader te informeren over de aanleiding om uw kerkgebouw te sluiten
. Kennis te nemen van uw bezwaren
. Met u in gesprek te gaan over uw vragen en zorgen met het oog op de veranderingen in de toekomst..
Op dinsdag 18 februari 2014 is de hoorzitting gehouden. Nu worden alle bezwaren gebundeld en tevens het advies van het bestuur van de parochie HH. Franciscus en Clara aan het bisdom aangeboden. Dan neemt de bisschop de beslissing of de kerk aan de eredienst mag onttrokken worden.
Op 1 maart 2014 tijdens de carnavalsviering kreeg men te horen dat het hoofdbestuur de beslissing heeft genomen de kerk op 6 juli 2014 de kerk te sluiten na de dienst van 10.00 uur.

De klok zwijgt
Op zaterdagavond 17 mei 2014 voor de viering hoorden we de klok niet luiden.
Velen vroegen zich dan ook af wat er aan de hand was.
Mag er nu ook al niet meer geluid worden?
Bij navragen bleek dat de klepel uit de klok was verwijderd omdat door slijtage het gevaar bestond dat deze zou afbreken en naar beneden zou vallen.
Nu de klepel verwijderd is kan er dus niet meer geluid worden.
De reparatie zal enkele weken duren.

Afscheid Antoniuskoor
Op 29 juni 2014 heeft het Antoniuskoor tijdens een gezongen communiviering afscheid genomen van de parochianen op De Vecht en houdt op te bestaan.

De Kerk zit op slot
Op 6 juli 2014 vond de laatste viering plaats in ons kerkgebouw.
Het was een communieviering met Pastor Dorothea Brylak, de Pastoraatsgroep en het In Betweenkoor o.l.v. Martin Rothengatter.
De levensboom en het H. Antoniusbeeld werden overgebracht naar het pastoraal centrum. Op het kerkplein kon men nog onder het genot van een kop koffie of thee met een snee krentenwegge nog napraten.

De Kerk is verkocht
Edwin Overmars uit Epe, broer van oud-profvoetballer Marc, heeft het gebouw aan de Kerkstraat in De Vecht samen met een compagnon gekocht van de parochie Franciscus en Clara. De Epenaar wil nog niet zeggen welke plannen hij en zijn compagnon met de kerk hebben.

Onttrekking aan de eredienst
De allerlaatste Eucharistieviering in de kerk vond plaats op zaterdag 21 februari 2015 om 19.00 uur.
Kort daarna werd de kerk aan de eredienst onttrokken tot verdriet van meerdere parochianen.

terug naar boven

Powerpoint geschiedenisoverzicht van onze geloofsgemeenschap
We hebben voor u een PowerPoint fotopresentatie wat klein geschiedenisoverzicht van onze geloofsgemeenschap weergeeft. We hopen dat u deze keer weer mag genieten en terug mag denken aan voegere tijden op de Vecht.

klik hier voor foto's

terug naar boven

 
© 2012 Franciscus en Clara parochie